Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

I wanna hear you say: oh oui!!!!!

Ξυπνάς ένα όμορφο πρωινό και συνειδητοποιείς ότι ένεκεν η ώρα για τις καλοκαιρινές σου διακοπές!!!! Τι χαρά και αυτή..!! Μετά από ένα κοπιαστικό χειμώνα είπες να το ρίξεις λίγο έξω βρε αδερφέ. Εντάξει στην όλη κούραση συνέβαλε και ο επεισοδιακός χωρισμός (ολόκληρο σερβίτσιο θυσιάστηκε…) ε και λίγο η προαγωγή που δεν ήρθε ποτέ έδεσε το γλυκό. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που ευχαριστείς τους καλούς σου φίλους καθώς και τα εξοχικά τους..

Από το βράδυ έχεις τακτοποιήσει τις αποσκευές σου και περιμένεις καρτερικά να ακούσεις το μελωδικό ντριιιιιν του κουδουνιού για να πεταχτείς όλο σκέρτσο και χάρη στην εξώπορτα. Η διαδρομή απίστευτη όπως πάντα όταν είστε οι τρεις σας. Μουσικές , αστεία χαβαλές και δεν συμμαζεύεται. Το αμάξι θυμίζει το κλουβί με τις τρελές που ακόμα και το μπατσικό θα τρομάξει να τις σταματήσει.

Αφού καταφέρατε να φτάσετε σώες , ξαμολιέστε στην παραλία για λίγη δροσιά. Το ζεύγος σε παρατάει σύξυλη και συ αναζητάς λίγη προσοχή από την διερχόμενη τουρίστρια. Ε με τόσα σποτάκια για τον τουρισμό, κάτι μέσα σου σου λέει ότι ήρθε η ώρα να βοηθήσεις την χώρα σου. Σε αυτό ίσως βοηθά και η καλλίγραμμη ,αγνώστου ακόμα προελεύσεως, τουριστριούλα που κάθεται ολομόναχη στο μπαράκι . Για ένα λεπτό σκέφτεσαι τα εφόδια που διαθέτεις (πέρα από το χαζό χαμόγελο) και ξεκινάς ως άλλος Κολόμβος να κατακτήσεις το άγνωστο.

Καθώς παραγγέλνεις όλο τσαχπινιά και χάρη το καλοκαιρινό σου κοκτέιλ , βολεύεσαι δίπλα στην κοπελιά και γελάς σα το χαζό. Ε γνωρίζοντας ότι οι ξένες γλώσσες δεν είναι το φόρτε σου , πετάς ένα ξερό «hi» και το χαμόγελο πινέζα. Η απάντηση που βγαίνει από τα ωραιότατα χείλη της τουριστριούλας σε αφήνει με μια απορία. “Salut ! Ca va ?”, λέει η κοπελιά και συ αναρωτιέσαι αν την λένε Σάββα γιατί τα πάντα μπορούν να συμβούν σε αυτήν την ζωή.

Οι γκριμάτσες ασυνεννοησίας και απόγνωσης διαδέχονται η μία την άλλη ,το βλέμμα σου σταθερά καρφωμένο στο θεσπέσιο μπούστο της ( αποκλείεται να την λένε Σάββα) και τελικά από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνεις ότι η Μισέλ μας ήρθε από την Γαλλία. Να ναι καλά το παιδί από το μπαρ και χαλάλι το σφηνάκι που τον κέρασες. Το παρήγορο είναι ότι η Μισέλ mon amour δεν ενδιαφέρεται για τον εξυπηρετικότατο barman αλλά για την αφεντιά σου.!!!

Ο μοναδικός τρόπος για να συνεννοηθείτε είναι μόνο με την γλώσσα του σώματος. Ε κανένα γελάκι (πολύ χάχας βρε αδερφάκι μου) άντε καμία χειρονομία κάτι θα καταφέρετε. Άλλα πώς φτάνουμε στο ψητό όταν δεν ξέρουμε καν να ανοίγουμε τον φούρνο; Μέσα στον γενικό πανικό των σκέψεων σου και των καντηλιών για τα γαλλικά που δεν διάβαζες στο σχολείο ακούγεται από τα ηχεία του υπέροχου αυτού μπαρ ένα τραγούδι με ελάχιστα γαλλικά και χωρίς καθόλου πιάνο. !!

Είναι η μοναδική σου ευκαιρία!!! Πρέπει να την αρπάξεις από τα μαλλιά αν θες να δεις παρέα με την Μισέλ το ηλιοβασίλεμα στην άκρη άκρη της παραλίας . Ακούς κάτι που μοιάζει με «ζε νε σε πα» αλλά κάτι δε σ’ αρέσει σε αυτό . Θες κάτι πιο εντυπωσιακό με πιο πολλές λέξεις (τρομάρα σου..!!!) .Στην επόμενη στροφή ακούς πιο προσεκτικά και τότε τα οι κεραίες σου χτυπάνε κόκκινο. Αυτό είναι!!!!! Παίρνεις το σοβαρό σου ύφος, βαραίνεις τον τόνο της φωνής σου και το ξαμολάς : «i wanna hear you say: oh oui!»

Μετά από δύο λεπτά αφού είχε σκοτεινιάσει το συμπάν συνέρχεσαι.. Ψάχνεις να βρεις το κοκτέιλ σου αλλά είναι όλο απλωμένο πάνω σου. Άδικα ψάχνεις την Μισέλ και το μόνο που μπορείς να δεις είναι την σκόνη που άφησε πίσω της καθώς και μερικά αστεράκια από το γλυκούτσικο χαστουκάκι που σου έριξε.. Και τότε ακούς από τα ηχεία : «chérie chérie j'en rêve la nuit , chérie chérie comment ça va?» γυρνάς στον barman και του λες: “ Πάει η chérie chérie…”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου