Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Άσπρη τρίχα….



Είναι ένα ωραιότατο κυριακάτικο ανοιξιάτικο πρωινό.. Ο ήλιος λάμπει , τα πουλάκια τιτιβίζουν μελωδικά (θέλουμε να πιστεύουμε) και τα λουλούδια έχουν ανθίσει στην εξοχή (στην πόλη πάλι το τσιμέντο ίδιο χρώμα έχει κάθε εποχή). Καθώς ο καλός θεούλης , που δεν υπάρχει, έφτιαξε τις μέρες τις εβδομάδας, εμείς επιλέγουμε την Κυριακή για να την θεσπίσουμε ως γιορτινή.
Σε πλήρη αντίθεση με την ταινία «Ποτέ την Κυριακή», έχεις φορτώσει ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει από την μία χαλάρωση και ηρεμία και από την άλλη μια γερή βουτιά σε οποιαδήποτε εκκρεμότητα . Παράλληλα με το πρωινό χουζούρεμα περνάει και από το αγουροξυπνημένο μυαλουδάκι σου το πρόγραμμα της ημέρας. Θα σηκωθείς , καφεδάκι, τσιγαράκι εφημερίδες, μια ματιά στο mail και στο facebook (που έχει γίνει must πλέον), άντε και κανένα sms στο μωρό ( αν υπάρχει..) κτλ κτλ.. και ο κατάλογος μεγαλώνει ..

Αφού πήρες την γενναία απόφαση να σηκώσεις το ταλαιπωρημένο σου κορμάκι, κατευθύνεσαι προς το μπάνιο για τα απαραίτητα. Αφού έχεις πλύνει το πρόσωπό σου και ετοιμάζεσαι να ρίξεις μια περήφανη ματιά στον καθρέφτη αναφωνώντας «φτου σου κοπελάρα μου», το αντικαθιστάς με ένα επιφώνημα «αααα… what the fuck??!!» και ένα έντρομο βλέμμα σαν να βλέπεις τον Μητσοτάκη ξανά πρωθυπουργό.

Ναι, είναι πλέον γεγονός. Η πρώτη άσπρη τρίχα σου στέκεται υπερήφανα μαζί με τις υπόλοιπες σκουρόχρωμες στα αριστερά του κεφαλιού σου. Μετά τα 20 λεπτά που ακόμα παρατηρείς την τρίχα καταλαβαίνεις ότι και ο Uri Geller να ήσουνα δε θα την κατάφερνες να αλλάξει χρώμα. Το μόνο που αλλάζει χρώμα είναι το πρόσωπο σου , δίνοντας μια απόχρωση ώχρας και ενίοτε τρίχας, δηλαδή λευκό.

Με ένα αργό και συνάμα επώδυνο σύρσιμο φτάνεις μέχρι την κουζίνα προσπαθώντας να βρεις παρηγοριά στον αγαπημένο σου Jacobs . Μόλις τελειώνει την τελετουργία η καφετιέρα , θαυμάζεις την σκούρα όψη του καφέ. Δε προλαβαίνεις να χαρείς και αμέσως αρχίζει να ασπρίζει, τι το θελες τόσο γάλα;;; Το θέαμα σε παραπέμπει απευθείας στην νέα σου συντροφιά. Τα δάχτυλα πηγαίνουν αυθόρμητα προς τα εκεί και ψαχουλεύουν. Μπα τυχαίο θα ήταν, σκέφτεσαι εσυ.. Αμ , δε!
Ανοίγοντας τον υπολογιστή κοιτάς πρώτα πρώτα τα mails σου. Σε ένα από αυτά σε προσκαλούν να μετάσχεις σε μια έρευνα. Αφού δέχεσαι πατάς το επόμενο και βγαίνει μια σελίδα με ηλικίες.. Άντε διάλεξε τώρα. Όσο και αν νιώθεις 18 ανήκεις στην επόμενη κατηγορία, αυτή που λέει 26-30. Το βάζεις και αμέσως σου ανακοινώνεται πως δεν ανήκεις στο target group, κοινώς τα έχεις τα χρονάκια σου.. (sic). Αυτή είναι λοιπόν η στιγμή που λες ότι επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση. Κάποιος θέλει να σου υπενθυμίσει κάτι.



Τι και αν οι κολλήτοι σου , για να μην σου χαλάσουν το χατίρι, σου έβαλαν πάλι 22 κεριά στην τούρτα (για 4η φορά ), τι και αν κάθε τρεις και λίγο κυνηγάς 18αρες άντε το πολύ 19 , ε και νιώθεις μια κάποια φρεσκάδα, τι και αν ακόμα η μαμά σου επιμένει να σε φωνάζει κοριτσάκι μου, εσύ πλέον έχεις ένα απρόσμενο μουσαφίρη που έχει ως μοναδικό σκοπό να μαρτυρά τα πιο κρυφά σου μυστικά.
Η πραγματικότητα είναι μία και αρκετά τρομακτική. Η καλύτερη σου φίλη και ορκισμένη εργένισσα, έχει σοβαρή σχέση και ετοιμάζεται για το μοιραίο. Πλέον στα μαγαζιά που πηγαίνεις κάνουν τα γενέθλια τους 28+. Την τελευταία φορά που βγήκες για clubbing με το πιτσιρίκι κρατούσες τα μάτια σου ανοιχτά με οδοντογλυφίδες. Το χειρότερο;;; όποιο άτομο γνωρίσεις το συγκρίνεις ηλικιακά με το μικρό σου αδερφάκι.!!!



P.S. Την Τρίτη έχει κομμωτήριο!!!!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου