Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Ζωές Παράλληλες....

(Σκηνή πρώτη)

Αεροδρόμιο... Φασαρία... Άγνωστη χώρα γνώριμη παρουσία.. Πέρασαν οι μέρες βασανιστικά μέχρι να συναντηθείτε ξανά.. Ο καιρός μελαγχολικός και η ατμόσφαιρα κρύα.. Η αγκαλιά της αλλάζει τα πραγματικά δεδομένα και σε ταξιδεύει στην δική σας εικονική πραγματικότητα... Οι μέρες μετρημένες.. Πως να χωρέσουν όλα αυτά σε τόσο λίγο χρόνο... Πως να ζήσεις , να αγαπήσεις, να νιώσεις , να παραδοθείς στο πάθος όταν υπάρχει ημερομηνία λήξης;

Ξεχνάς τον κόσμο... Την φιλάς.. Βιαστικά παίρνεις τα πράγματα και τρέχετε στο καταφύγιό σας... Αδημονείς να την νιώσεις.. Θα φύγεις αλλά πριν θες να πάρεις μαζί σου κάθε σπιθαμή δική της... Ο χρόνος σταματά και θα αρχίσει ξανά να κυλά πριν κλείσει η πύλη πίσω σου...


(Σκηνή δεύτερη)

Το τηλέφωνο χτυπά... Είναι αυτή... Προσπαθείς μάταια να σκεφτείς...Όλα τρέχουν.. Μετά από καιρό νιώθεις αυτό το σφίξιμο στο στομάχι.. Άραγε πως να 'μαι; Αναρωτιέσαι... Δεν υπάρχει χρόνος.. Πρέπει να είσαι εκεί... Το ζεις..

Τρέχεις.. Θες να πας πιο γρήγορα και από τον χρόνο.. Δεν περιμένεις.. Δεν μπορείς.. Τρέμεις.. Είναι εκεί... Όλα λύνονται...

(Παράλληλα)

Την γδύνεις.. Περίμενες μέρες να την ξαναδείς έτσι...
Την αγκαλιάζεις... Πρώτη δειλή αγκαλιά..

Δε μιλάς καθόλου... Δεν την χορταίνεις...
Μιλάς συνέχεια.. Αμηχανία....

Ένα χαμόγελο και ένα τσιγάρο...
Το πρώτο φιλί.. Χωρίς τσιγάρο...

Φιλί για καληνύχτα με  επόμενο ραντεβού την αυγή...
Φιλί χωρίς επόμενο ραντεβού....

Ζωές παράλληλες.. Άνθρωποι ίδιοι.. Ίδιες ανάγκες ίδιες κινήσεις με διαφορά φάσης... Κοινή αφετηρία και γνώριμα πρόσωπα.. Εσύ εκεί.. εγώ εδώ... Ευθείες που δε θα ξαναενωθούν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου