Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Erase and Rewind...


 Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο χρόνο σπαταλάμε για να σβήσουμε το παρελθόν μας; Μήπως τελικά είναι πιο εύκολο από όσο νομίζουμε; Μια σειρά λαθών.. Η γκαντεμιά και ο φίλτατος Μέρφι σε όλο τους το μεγαλείο και με ένα κλικ σβήνονται όλα... ! 
Για να ξετυλίξουμε την σημερινή μας ιστορία...



Τόπος : Θεσσαλονίκη...
Πρωταγωνιστές: Εγώ και ο Π.
Τίτλος: Την ζωή μου μηδενίζω... (κλεμμένο το ξέρω.. )

  Πάει να πει πως ξαναρχίζω... Αλλά για να ξαναρχίσεις κάτι πρέπει να τελειώσει κάτι άλλο! Ποιο να ΄ναι αυτό; Είναι Παρασκευή απόγευμα και μετά από μια βόλτα στα μαγαζιά αράζουμε σπίτι.. Μέσα στην γενικότερη βαρεμάρα μας αποφασίζουμε να περάσουμε Linux  στον επιτραπέζιο υπολογιστή και συγκεκριμένα το Ubuntu! Λατρεμένα Ubuntu! Όλα πάνε καλά μέχρι την στιγμή της εγκατάστασης όπου ο υπολογιστής αρνείται να συνεργαστεί και όχι μόνο δεν μας αφήνει να εγκαταστήσουμε το   λειτουργικό αλλά  δεν μας βάζει και στα παράθυρα.. (Windows!! :D )!! 

 Ψυχραιμία!! Βρίσκουμε το Cd των Windows και στην χειρότερη θα κάνουμε φορματ.. So simple!! Έλα όμως που στην προσπάθεια για να φτιάξουμε flash disk εκκινησης κάναμε φορματ και στον εξωτερικό σκληρό!!! 600 γίγα ταινίες και τραγούδια γίνανε στάχτη!!!! Μπουμ!!! Ας είναι καλά το Recuva που μου έσωσε Aγγελόπουλο, Lynch, Kieslowski και Kubrick!!! Όσο για τα μπ3 φτου και από την αρχή!!! Για τις σειρές έχω την φίλη μου Μ. που 8α με βοηθήσει να τις ανακτήσω!!! 

 Αφού κλάψαμε τον εξωτερικό σκληρό και βρήκα σε ένα φλασάκι την διπλωματική μου (γιατί δεν θυμόμουν αν την ειχα περασμένη και στους 2 εσωτερικούς σκληρούς του υπολογιστή!) ξεκινάμε το φορματ... Όλα πάνε τέλεια μέχρι που συνειδητοποιούμε ότι έχουμε κάνει φορματ στον σκληρό με τα back-up και όχι σε αυτόν που είχε το λειτουργικό!!! Και εδώ είναι το ζουμί της ιστορίας μας...

Μετά την πρώτη φρίκη γυρνάω στον Π. και του λέω... "Τελικά ήταν τόσο εύκολο να της σβήσω όλες... Γιατί παιδευόμουν τόσο καιρό; " .. Η απάντηση του Π. είναι κάτι το οποίο και γω πιστεύω πάρα πολύ "Όλα γίνονται για κάποιο λόγο!". Και ναι ακριβώς αυτό.. Ξυπνάω το Σάββατο το πρωι και δεν με απασχολουν ούτε οι φωτο που χάθηκαν ούτε τα χαζά βιντεάκια.. Ψάχνω για τις ταινίες μου μόνο.. Σήμερα έβαλα να ακούσω το "Το μηδέν" και κατάλαβα τι έγινε.. 

Σας έσβησα.. Έτσι απλά.. Εσένα που με είδες και δεν μου μίλησες... Έσενα που με είδες και καλύτερα να μη μου μίλαγες... Εσένα που δεν ξέρω πια τι κάνεις.. Εσένα που νομίζεις πως είσαι ευτυχισμένη.. Όλες... Ήσασταν φαντάσματα που στοιχειώνατε τον σκληρό μου δίσκο.. Μηδένισα το κοντέρ.. Ανάσανα... Βαθιά ανάσα! 

 Και για να συμπληρώσω τον φίλο Π. .. Ναι όλα για κάποιο λόγο γίνονται.. Και τούτο δω έγινε για να μου αποδείξει , σε εμένα την δύσπιστη και περίεργη, πως είμαι καλά.. Πως έχω κάτι όμορφο στην ζωή μου και δεν μετράει τίποτα από το πριν όσο το μετά  μας κοιτάει στα μάτια με ανοιχτή την αγκαλιά! 


Ps. Ένα ευχαριστώ στον Π. για την υπομονή και την βοήθειά του ... και σε σένα που κάνεις την ζωή μου ομορφότερη!


http://www.youtube.com/watch?v=Y0dk1Ill-ZQ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου