Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Αγνωστη Παρουσια...



Ανθρώπινη μορφή και όψη αλλοτινή
Σε φέρνω κοντά στης στιγμής την χαρά
Ρόλος αταίριαστος μα εγώ σε κρατώ
Ανάγκη μεγάλη ικανοποιώ το εγώ
Το εγώ σου νικά κάθε  επιλογή
Οπότε βυθίζομαι σε αυτήν την εκλογή

Σε ζυγώνω και σιγά σιγά σε σκοτώνω
Ένα ένα τα εντός σου φορτία
Αφανίζω μεμιας της ζωής σου τα ψηφία
Είμαι το ένα και μοναδικό πριν και γω καταστραφώ.
Αφήνομαι μέσα σου δίχως δισταγμό
Στραγγίζω κάθε σπαραγμό.

Σε αδειάζω και σε αφήνω κενή
Για να σε βρει νέα η κάθε πηγή
Πίνω μέχρι και την τελευταία σου σκέψη
Νιώθω γεμάτη μόνο από την τέρψη
Σε σβήνω λαίμαργα με άδεια δική σου
Σαδιστικά εισβάλλω μες το κορμί σου
Φυλάξου λες από της ζωής το νέο
Στο χέρι μου έχω της ζωής σου το θέλω

Άγνωστη παρουσία συντροφιά κρατάς
Πλάι σε μένα στέκεσαι δίχως να μιλάς
Σήματα στέλνεις με κάθε πνοή
Ζητάς σιωπηλά το δικό μου φιλί
Σήματα στέλνεις παντού
Γιατί άραγε τριγυρνάς στον δικό μου νου
Εύκολα σε διώχνω σε μια στιγμή
Πεισματικά επιστρέφεις κάθε αυγή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου