Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Bang bank!!!

Μπορεί το τραγούδι να λέει Bang bang αλλά σήμερα το βράδυ ήθελα πραγματικά να πυροβολήσω ότι ΑΤΜ έβλεπα! Και αυτό για τους παρκάτω λόγους..

1) Ότι ΑΤΜ δουλευε δεν με βολευε και

2) Ότι ΑΤΜ με βόλευε ήταν κατεστραμένο.

Και εντάξει, καταλαβαίνω και συμφωνώ γιατί τα δόλια μηχανήματα δέχονται επιθέσεις. Είναι σύμβολα του κεφαλαίου και καλά κάνουν και τα χτυπούν. Μαζί σας! Αλλά εσύ ρε ρημαδοτράπεζα χάθηκε να βάλεις και πουθενά αλλού ένα μηχάνημα;

Μα να ξεκινάς από Άνω Πόλη, να κατεβαίνεις στον Αγ. Δημήτριο (βοήθεια μας) και να το βρίσκεις τσακισμένο! Μια βδομάδα δεν μπορούσατε να το αλλάξετε; Πιφ! το απέναντι "μηχανάκι του διαόλου" θα μου έτρωγε μερικά ευρουλάκια ανευ λόγου και αιτίας.  Κατεβαίνεις την Ιασωνίδου. Και αυτό τσακισμένο! Επόμενη στάση Τσιμισκη! Από όλο το κέντρο εκεί έχει! Τσίζους!

Κατεβαίνω όλη την Ναβαρίνου με τα νεύρα στο κόκκινο. Με πλησιάζει μια ωραία κοπελίτσα (sic), πιθανότατα από κάποια ΜΚΟ. Πάει να μιλήσει η καημένη και εισπράττει ένα βλέμμα "Μια κουβέντα να πεις σε έθαψα"! Πριν αρθρώσει λέξη πήγε στον επόμενο περαστικό. Να πω την αλήθεια μου θύμισα ένα σκηνικό του καλοκαιριού.

Πηγαίνοντας στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ με την φίλη Μ. βρήκαμε κάτι κοπελιές που μοίραζαν χυμούς φράουλα. Ε λοιπόν εκείνη την μέρα, Παρασκευή, τα νεύρα τσίτα! Μόλις είχε τελειώσει μια εβδομάδα γάμησε τα (εξεταστική) και έπρεπε να κάτσουμε και στο τραπεζάκι μέχρι όσο αντέχουν τα ποδαράκια μας. Οπότε μόλις μας προσφέρει η κοπελίτσα τον χυμό γυρνάω και της λέω με ένα πολύ ξινό υφάκι "ΔΕ Μ' ΑΡΕΣΕΙ!" ! Ε, κάποιος πρέπει να την πληρώσει.

Για να μην τα πολυλογώ, όταν κατέβηκα Τσιμισκή και βρήκα το μηχανάκι του διαόλου και έβαλ την καρτούλα του φουκαρά είδα κάτι που δεν μ'αρεσε! Ένα άλλο μηχανάκι του διαόλου μου είχε κρατήσει 1,5 ευρώ! Σιτ και απόσιτ!


Παίρνω τον δρόμο της επιστροφής. Στο δρόμο σιχτιρίζω ότι βρίσκω μπροστά μου. Μου φαίνεται σαν να πρέπει να ανέβω στο Έβερεστ! Με τα πολλά φτάνω στο κλασσικό γυράδικο. Εκεί τα νεύρα έφυγαν! Λίγο οι κουβέντες των παιδιών που δουλεύουν, λίγο το φαϊ που με χαιρετούσε από τον πάγκο απέναντι, όλα ήρθαν και βρήκαν ξανά την ισορροπία τους!

Σπιτάκι, αμέσως ανάβω θέρμανση, φόρμα, μπύρα, καναπές, τηλεόραση και λαπτοπ! Λίγα και καλά! ;-)

Καλό μου ταξίδι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου