Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Friends & "Friends"....

Κακό συνήθειο να φτάνεις νωριτερα στα ραντεβού σου! Από την άλλη όμως είνα ωραίο να έχεις έναν  pilot και ένα moleskine στην τσάντα σου!!

Πλατεία Αριστοτέλους, 14:20
(έξω από το Ολύμπιον)

Ήλιος με δόντια ή χωρίς σου φτιάχνει την διιάθεση έστω και αν είσαι ένας κατσούφης τρελλός επιστήμονας!

Άρωμα φεστιβάλ ανά την πόλη και η απελπισία και η αβεβαιότητα μου χτύπησαν την πόρτα το Σάββατο το βράδυ.

Τι υπάρχει γύρω; Τι είναι αληθινό; Τι αξίζει; Γιατί βασανίζουμε τόσο το μυαλό μας;

Σάββατο απόγευμα και ξεκινώ για το σπίτι μιας φίλης. Έχουμε πάρτυ σήμερα! Οι ετοιμασίες το φόρτε μου. Κάπου ανάμεσα στα τοστάκια και τους ντάκους φτιάχνω μια λίστα από τραγούδια για να το κουνήσουμε λιγάκι το βράδυ! Τα πράγματα δεν εξελίσονται όπως ήταν "προγραμματισμένα". Κλίκες, απομόνωση και ελάχιστες κουβέντες. Καλά για χορό ούτε συζήτηση. Πιθανότατα οι γείτονες να χόρευαν περισσότερο.

Γιατί όμως; Τι είναι αυτό που κρατάει τους ανθρώπους καρφωμένους σε συγκεκριμένα άτομα και παρέες; Είσαι σε έναν κλειστό χώρο με άλλους 20-30. Ούτε κουβέντα όμως; Μα γιατί; Ποιος ο λόγος τότε που βγαίνεις από το σπίτι;

Η ώρα περνούσε και η μόνη "παρηγορια" οι μπύρες και οι σκέψεις. Έφυγα με άσχημη διάθεση. Δεν μ'αρεσε. Έπεσα για ύπνο πολύ γρήγορα και ξύπνησα νωρίς την Κυριακή.

Ήθελα να αποβάλλω την χτεσινή νύχτα και μετά τον πρωινό καφέ αφέθηκα στην μεταφορικη ικανότητα του νερού. Τα πήρε όλα. Όχι όμως τις σκέψεις. Με έπνιγαν. Μήπως έφταιγα εγώ; Μήπως έπρεπε να είμαι πιο ανοιχτή; Μήπως θα έπρεπε κάποιους να τους ξέρω; Έχω φίλους; Που είναι;

Ερωτήσεις στριφογύριζαν συνέχεια. Ο ήλιος ήταν πάλι "λαμπερός" όπως και σήμερα. Το σπίτι με έπνιγε. Έφυγα, βόλτα.. Οι ερωτήσεις γιγαντώνοταν. Καθώς φτάναμε στο βράδυ και μετά από πολλές βόλτες στο κέντρο της πόλης το κλίμα άρχισε να αλλάζει. Έστειλα ένα sms. Πήρα μια απάντηση και ξεκίνησα για το λιμάνι. Εκεί κατάλαβα.

Τελικά υπάρχουν. Είναι εκεί. Ξεκινάω να χτίζω τον κόσμο γύρω μου ξανά. Με δικές μου επιλογές και αυστηρά κριτήρια. Με υπολογίζεις; Με έχεις. Αδιαφορείς; Συγγνώμη φεύγω. Οι εκπτώσεις δεν έχουν καμία δουλειά εδώ. Οι τυχαίες συναντήσεις με περισσή αμηχανία φανερώνουν όσα θέλουμε να κρύψουμε.

Το βράδυ κοιμήθηκα με τον άνθρωπο μου. Μετά από καιρό ήσυχα και ήρεμα. Ήξερα ότι είχαμε έρθει πιο κόντα. Κάτι είχε αλλάξει. Η Δευτέρα ήταν το αποκορύφωμα. Μέρα γεμάτη και απλά πρόσθετε τις πινελιές που έλειπαν από τις προηγούμενες.  Με βρίσκω και παράλληλα εστιάζω καλύτερα τον στόχο μου. Έρχεται πιο κόντα και στο τέλος θα πετύχω διάνα! :PppP

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου