Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Odyssey....


Η έμπνευση του τίτλου είναι από την ταινιάρα του Kubrick 2001 Space Odyssey. Την είδα χτες. Κατά κάποιο τρόπο είναι μια Οδύσσεια. Δεν ξέρω αν η Ιθάκη είναι ο πλανήτης Δίας όπου φτάνει ο μοναδικός επιζών του πληρώματος αλλά το όλο ταξίδι είναι καταπληκτικά σκηνοθετημένο και υπέροχα ντυμένο μουσικά.

Ταξίδι χτες στο διάστημα και στην φαντασία, ταξίδι και σήμερα στα βουνά της Πίνδου και στα νερά του Ιονίου. Βέβαια το δικό μας ship δεν είναι spaceship αλλά απλό ship(t)... Έχουμε κάτι αναταράξεις αραιά και που αλλά το ηθικόν είναι ακμαίο.

Το κοινό στοιχείο των δύο ταξιδιών είναι η φαντασία. Η μεν της ταινίας σε φέρνει σε άγνωστους κόσμους που ίσως δεν υπάρξουν και ποτέ ενώ το σημερινό ταξιδεύει την φαντασία σου σε ένα κόσμο που θα υπήρχε πιθανότατα αν άλλαζες κάτι.

Θα υπήρχε; Είμαστε πλεονέκτες. Και να είχαμε την ευκαιρία να αλλάξουμε κάτι το οποίο έχουμε μετανοιώσει τόοοοοσο πολύ, πάλι θα θέλαμε μετά να αλλάξουμε κάτι άλλο. Τώρα που το σκέφτομαι δεν είμαστε πλεονέκτες. Όχι. Ηλίθιοι είμαστε γιατί δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε.

Και βλέπεις μπροστά σου να έρχονται σαν σκηνές από ταινία (πιο κλισέ φράση πεθαίνεις) όλα όσα έχουν συμβεί τελευταία. Τελευταία ας πούμε 3 χρόνια. Έτσι για να είμαστε large! Και τι να αλλάξεις; Από την άλλη και τι δεν άλλαξες. Λίγα έμειναν ίδια. Ξεκίνησε από το εσωτερικό και σιγά σιγά επεκτάθηκε στο κάθε πλοκάμι. Έκανες το χταπόδι στα κάρβουνα και απέμεινες ένα μικρό καβούρι! Όστρακο, λίγο κρέας , πολύ ζουμί!

Πας για την τελευταία αλλαγή. Θα γίνει; Θες να γίνει; Προσπαθείς μάταια να εισχωρήσεις σε έναν κόσμο ακαταλαβίστικο. Όχι πιο έξυπνο αλλά με παρωπίδες. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως οι παρωπίδες σε κάνουν να νομίζεις πως είσαι κάτι ξεχωριστό. Ας είναι. Ας το νομίζεις. Το κέρδος θα έρθει την στιγμή που θα πάψεις να το νομίζεις και θα δεις και στα πλάγια τι υπάρχει.

Δεν πηγαίνω στην “Ιθάκη” μου. Θα επιστρέψω σε αυτή, και ναι με περιμένει μια πιστή “Πηνελόπη”. Πλέον έχω βρει τον τρόπο και πηγαινοέρχομαι. Μόνο με κέρδος. Έχω αφήσει τις παρωπίδες στην άκρη και απολαμβάνω την θέα που προσφέρουν τα πράγματα που υπάρχουν γύρω μου. Τα είχα καιρό αφήσει. Το μετάνιωσα και το άλλαξα μόνη. Τα έχουν καιρό αφήσει. Δεν το μετανοιώνουν γιατί απλά δεν ξέρουν τι χάνουν!

21-Δεκέμβρη Ανοιχτά της Ηγουμενίτσας 19:15 ....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου