Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Mrs Dalloway...


“Πόσες ιστορίες ανθρώπων χωράνε σε μία δεξίωση;”, γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Πως άραγε να συνδέονται όλες μεταξύ τους; Η πιο πιθανή απάντηση είναι πως ο συνδετικός τους κρίκος είναι η οικοδέσποινα, η Κλαρίσα. Πως νιώθει αυτή για την δεξίωση; Πως περνάει η μέρα της;


Η Βιρτζίνια Γουλφ καταφέρνει να εξιστορήσει μια ατελείωτη μέρα σε μερικές σελίδες. Ιστορίες ανθρώπων τέμνονται σε ένα κοινό σημείο και η Κλαρίσα προσπαθεί να θέσει αυτό το σημείο είτε ως αφετηρία είτε ως τερματισμό για τις ετερόκλητες ιστορίες που στοιβάζονται στην δεξίωση της,

Έχουμε άραγε παρατηρήσει ποτέ μια οικοδέσποινα; Πως συμπεριφέρεται; Πως κινείται στο χώρο; Τι φοράει; Πως είναι τα μαλλιά της; Την έχει ρωτήσει κανείς πως πέρασε την μέρα της; Αν τα ετοίμασε όλα αυτή; Αν είχε βοήθεια; Αν πήγε βόλτα στα μαγαζιά; Αν ήπιε ξέγνοιαστη τον καφέ της;

Μήπως μένουμε απλά στο τελικό αποτέλεσμα; Πιθανότατα να είναι πιο εύκολα απλά να κριτικάρουμε ή να ψάχνουμε να βρούμε ένα ψεγάδι. Αμέσως υποβαθμίζουμε το γεγονός και λέμε “Μα δεν το πρόσεξε αυτό!”. Η σωστή απάντηση στην αγένεια αυτή είναι “Μα μόνο αυτό κατάφερες να πεις!”. Τα θετικά τα βάζουμε κάτω από το χαλάκι σαν τα σκουπίδια για να μην τα δούνε ή τα πνίγουμε στο πρώτο κοκτέιλ.

Οι ιστορίες πολλές. Παλιές αγάπες, παλιές ερωμένες, απλοί φίλοι, αναγκαστικά καλεσμένοι αφόρητοι γνωστοί και άτομα χωρίς προσωπικότητα που απλά σφετερίζονται τις καταστάσεις. Όλα αυτά τα βρίσκουμε σε κάθε δικό μας πάρτι. Η Κλαρίσα αλλάζει μόνο. Η κάθε οικοδέσποινα δίνει τον δικό της αγώνα για να ομογενοποιήσει όλες αυτές τις ομάδες ανθρώπων. Νιώθει τον φόρτο της τελειότητας και του κέντρου.

Στην επόμενη δεξίωση θα αναγνωρίσει τις λεπτομέρειες και θα τις διορθώσει. Οι καλεσμένοι θα ξαναέρθουν. Η Κλαρίσα θα έχει αλλάξει και θα αγγίζει ξανά την δική της τελειότητα. Οι καλεσμένοι θα είναι ακριβώς ίδιοι. Μπορεί να αλλάξουν τα πρόσωπα αλλά πάλι οι ίδιες ομάδες θα έρθουν. Οι κατηγορίες θα μείνουν ίδιες και απαράλλαχτες. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία των ανθρώπων να μπαίνουν σε καλούπια και να πιστεύουν συνάμα πως είναι διαφορετικοί. Τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι.

Η Κλαρίσα αλλάζει. Η κάθε Κλαρίσα, η κάθε οικοδέσποινα. Παίρνει την μορφή της μητέρας, της γιαγιάς, της συζύγου, της αδερφής, της ερωμένης, της φίλης. Είναι διαφορετικές όλες. Αλλάζουν κάθε φορά γιατί βελτιώνουν τις δικές τους ατέλειες. Προοδεύουν. Ανήκουν στην κατηγόρια της οικοδέσποινας αλλά εξελίσσονται συνεχώς!

Οι υπόλοιποι απλά κάθε φορά θα βρίσκουν κάποια ατέλεια. Η Κλαρίσα κάθε φορά θα τους βρίσκεις ίδιους!


Καλή μας χρονιά!

Ps. Για την Κλαρίσα που έχουμε μέσα μας! :-)  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου