Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

So F@ck u anyway....

Συνήθως αφορμή για "γράψιμο" είναι κάποια εικόνα ή κάποιο γεγονός ή κάποιο τραγούδι... Έλα όμως που τώρα εικόνα, τραγούδι, γεγονός ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους... Ή μήπως έχουν? Μέσα από άσχετα φαινομενικά πράγματα βρίσκουμε ένα κοινό σημείο...

Σχέσεις, σχέσεις, σχέσεις... Για να επιβιώσεις χρειάζεται να δημιουργείς σχέσεις... Φιλικές σχέσεις... Ερωτικές σχέσεις... Σχέσεις για πήδημα μόνο (τυπικές δλδ.).. Δημόσιες σχέσεις... Σχέσεις που έχουν κάποιο σκοπό (πολιτικά, δουλειά)... Και και και... Ε και κάπου μέσα στον χαμό των όλων σχέσεων, για να μπορέσεις να επιβιώσεις μια και καλή πρέπει να δημιουργήσεις και μια σχέση με τον εαυτό σου...

Και εδώ είναι το ερώτημα... Πρώτα χτίζω την σχέση με τον εαυτό μου και μετά όλα τα άλλα; Και αν δεν τα παίρνω εύκολα και φτάσω 30+ για να είμαι καλά με εμένα τι θα γίνει με τα άλλα; Αν ξυπνήσω ένα πρωί και δεν έχω γύρω μου τίποτα; Ούτε καν εμένα; Μπα όχι.. Πολύ μαύρα βρε αδερφάκι μου.. Όλο και κάτι θα υπάρχει.. Δεν μπορεί.. Ψάξε καλύτερα....

Μετά έρχεται η ιεραρχία.. Με έχει πιάσει τον τελευταίο καιρό μανία και αναλύω κάθε είδους σχέση με κάθε λεπτομέρεια.. την Ξεζουμίζω που λένε... Θέλω να βρω τι υπάρχει στο υπόγειο, να φτάσω στα θεμέλια... Πριν πέσει το μπετόν... Τι στο καλό έδαφος υπήρχε από κάτω; Έχουμε καθίζηση; Πέφτουμε; Γέρνουμε; Πήρε κλίση, που λέει και το ανέκδοτο... 

Καλά σίγουρα λόγω έλλειψης οποιασδήποτε σοβαρής ασχολίας σκέφτομαι αυτά και έχω και την πολυτέλεια του χρόνου και της περισυλλογής (τρομάρα μου...). Συνεχίζω για την ιεραρχία.. Ποιος έρχεται πρώτος... Φίλοι; Γκόμενοι; Οικογένεια; Συγγενείς; Δουλειά; Τι διαλέγεις; Ποιον να ικανοποιήσεις.. Προσπαθείς τους πάντες αλλά πάντα κάποιος μένει πίσω... 

Μετά έχουμε και αυτούς με το αιώνιο ψεύτικο χαμόγελο.. «Αχ αγάπη μου τι κάνεις... Ματς μουτς...» Πάρε τα 5 λεπτά που σου αναλογούν και σκάσε.. Τόσο απλά... Μα πως μπορείς να συνηθίσεις μια τέτοια ζωή; Όσο και αν δεν σε νοιάζει... Μα δεν γίνεται να μην σε νοιάζει!!!! Κάπου μέσα θα υπάρχει κάτι... Το χάος; Έστω, δείχνει πως υπάρχει κάτι... 

Πολύ γκρίνια... Πανσέληνος από τη μία, βροχερός καιρός από την άλλη.. Σου βγαίνει ρε παιδί μου να γκρινιάξεις... Αν φέρουμε και το τραγούδι στην παρέα μας τότε θα αναρωτηθούμε «πώς αλλάζει μια σχέση»... Είναι λογικό να αλλάξει... Κάθε σχέση.. Περνάει τα στάδια της.. Θα περάσει τις δυσκολίες της.. 

Είναι φορές που νιώθεις ότι κάποιοι φίλοι δεν καταλαβαίνουν αλλά στην τελική βλέπεις πως είναι οικογένεια σου.. Ίσως δεν καταλαβαίνουν γιατί εσύ δεν μπορούσες να διακρίνεις καθαρά την δεδομένη στιγμή... 

Είναι φορές που ξυπνάς το πρωί και δεν αναγνωρίζεις αυτόν που κοιμάται δίπλα σου... Αναρωτιέσαι γιατί τόσο καιρό έβλεπες άλλα πράγματα... Και αν τα έβλεπαν οι άλλοι στα έλεγαν και εσύ έκανες τα στραβά μάτια σε πείσμα όλων;

Είναι φορές που βρίσκεις κατανόηση από κάποιον εντελώς άγνωστο.. Αυτό το άγνωστο που σε εξιτάρει.. Σε ξαναβάζει σε άλλους δρόμους.. Κάποιες φορές γνώριμους και άλλες εντελώς άγνωστους που περιμένουν εσένα να τους εξερευνήσεις... Πόσο επικίνδυνο είναι το άγνωστο για το υπάρχων γνωστό;

Τέλος είναι φορές που κατηγορείς τα λάθος άτομα για λάθος πράγματα... Θα έρθει η επόμενη μέρα... Θα έχουν φύγει οριστικά.... Εσύ θα μείνεις εκεί και απλά θα κοιτάς να φεύγουν.. Δεν θα μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν... Εσύ τα έδιωξες....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου