Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Στιγμές και ερωτήματα...

Βλέπεις τα θέματα των εξετάσεων και αναρωτιέσαι μήπως μεταπήδησες σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου η εξεταστέα ύλη είναι διαφορετική. Εν αρχή αυτό. Καλύτερα να πω που βρίσκομαι και να περιγράψω το τοπίο πριν βυθιστώ στα "φιλοσοφικά" μου ερωτήματα.

Είμαι στο Πάρκο των Σκύλων και γύρω μου συντρίμμια. Όχι δεν έπεσε βόμβα αλλά σήμερα φυσά ένας διαολεμένος αέρας. Η πλειονότητα των περιπτέρων δεν άντεξε την ορμή του και κατέρρευσε. 

Μπαίνω που λες στον χώρο του φεστιβάλ και ψάχνω το περίπτερο μας για να στήσω την πραμάτεια μας. Έλα όμως που δεν έβρισκα περίπτερο! Γεμάτη ερωτηματικά δεν πρόσεξα πως κάθισα σε διπλανό περίπτερο, όπου όμως μια κοπελιά μου έπιασε την κουβέντα για τον αέρα και άλλα σχετικά. Τελικά δεν έκατσα στην παρέα της (με προσκάλεσε ντε!), αλλά προτίμησα να αράξω παρά δίπλα και να απολαύσω ένα άγνωστο συγκρότημα που τσέκαρε το ήχο.

Α! Πως έφτασα εδώ. Ξεκίνησα από το σπίτι και είπα να το πάρω με τα πόδια για να γυμναστώ! Στα μισά του δρόμου (βλέπε Λευκός Πύργος) συναντώ από την μία πλευρά αντιφασίστες, στην άλλη φασίστες και στην μέση τα ΜΑΤ. Μπήκα στο πρώτο ταξί.-

Και έρχομαι και ρωτώ φίλε μου, γιατί να γίνεται αντιδιαδήλωση στη διαδήλωση; Ανεξαρτήτως περιεχομένου.Πάντα είχα την απορία μήπως γινόμαστε φασίστες όταν απαγορεύουμε στους φασίστες να είναι αυτό που πιστεύουν πως είναι σωστό για αυτούς; Έχω την αίσθηση ότι φασίστας είναι αυτός που επιβάλλει στον άλλο την γνώμη του ή του απαγορεύει να εκφράσει την δική του.Αλλά ας το αφήσουμε αυτό. Μεγάλο κεφάλαιο αλλά και τεράστια παγίδα για όλους.

Μια ακόμη απορία. είναι κατά πόσο "χωράνε" σε ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ ομοφυλοφιλικές ομάδες. Όχι από την πλευρά των γκέι αλλά από την πλειονότητα των αριστερών οργανώσεων. Είναι κοινό μυστικό ότι η "πραγματική" αριστερά δεν τοποθετείται επίσημα στο ζήτημα της ομοφυλοφιλίας και των δικαιωμάτων των γκέι.Εκτός βέβαια αν κυνηγάνε τις ψήφους. Τότε τους αγαπάνε όλους! Για να μην αναφέρω τις ακραίες απόψεις και συμπεριφορές αριστερών συμφοιτητών- συναδέλφων μου.

Πάντως εγώ όσο βρίσκομαι εδώ μόλις με ρωτήσουν από ποια ομάδα είμαι απαντώ με καμάρι "Είμαι από την ΛΟΘ, Λεσβιακή Ομάδα Θεσσαλονίκης". Μ'αρέσει που βλέπω στα πρόσωπα τους την έκπληξη αλλά και την επιφυλακτικότητα. Αμέσως μαζεύονται, όχι όλοι φυσικά, αρκετοί! Δεν θα σταματήσω να συστήνομαι όμως έτσι γιατί είμαι περήφανη γι' αυτό! 

PS. Τα σύννεφα απειλητικά, θα δούμε αν βρέξει. Α! Μ'άρεσε ο τύπος με το ακορντεόν! Μήπως είμαι αδερφή;


Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Σαν την βροχή πριν πέσει...

Ήταν Δεκέμβριος... Μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα. Τελευταίες βόλτες στην σχολή και σε μια κουβέντα με την Β. αναφέραμε βιβλία που σκοπεύαμε να διαβάσουμε ή είχαμε αγοράσει. Ε, κάπου εκεί μου λέει η Β. "Διάβασα το «Σαν την βροχή πριν πέσει». Θα σ'αρέσει σίγουρα. Αγγλία, έχει κάτι σχετικό, ξέρεις (κλείνει το μάτι)."

Άνοιξη. Έρχεται η Χ. και μου φέρνει ως δώρο το συγκεκριμένο βιβλίο. (Δεν έχει κληρονομικό χάρισμα απλά της έδωσα την wish list μου από online βιβλιοπωλείο.) Το διάβασα σε χρόνο dt. Είχα απορροφηθεί τόσο που χανόμουν στον κόσμο που περιέγραφε ο Κόου.. Για να δούμε...

Βρισκόμαστε στην Αγγλία. Για αρχή είμαστε στην σύγχρονη εποχή. Οδηγός μας γυναίκες. Μόνο γυναίκες. Βασικά πρόσωπα της ιστορίας. Γυναίκες που πλήρωσαν αμαρτίες γυναικών και έκαναν άλλες να πληρώσουν τις δικές τους. Πονάς από τα λάθη τους αλλά δεν μαθαίνεις και τα κάνεις και εσύ...

Συναντάμε μια ηλικιωμένη γυναίκα.. Μόνη στο σπίτι. Μακριά από όλους. Διηγείται μια ιστορία. Την ιστορία των γυναικών αυτών. Πως όμως; Μέσα από φωτογραφίες. Συλλέγει αυτές που θεωρεί κατάλληλες και εξιστορεί τα γεγονότα. Διαλέγει μια στατική εικόνα, μια εγκλωβισμένη στιγμή για αφετηρία των συνειρμών της. 

Αλήθεια τι μπορεί να κρύβει μια φωτογραφία; Τι υπάρχει πίσω από τα χαμογελαστά πρόσωπα; Τι συνέβη δευτερόλεπτα πριν το κλικ; Αγκαλιάζεις την διπλανή σου.. Γιατί όμως; Είναι για τις ανάγκες της φωτογραφίας ή το ένιωθες πραγματικά;

Το μέρος που βρίσκεται στο φόντο θα υπάρχει αύριο; Θα είναι το ίδιο μετά από 10 χρόνια; Θα μπορέσεις να θυμηθείς το εσωτερικό του βλέποντας μόνο την πρόσοψη; Ποζάρεις για την φωτογραφία αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις πως ίσως είναι η τελευταία φορά που θα το δεις αυτό το μέρος, δεν θα ξαναπάς.

Πως περιγράφεις ένα ηλιοβασίλεμα σε μία τυφλή; Πως συνθέτεις μια τέτοια εικόνα που πιθανότατα δεν έχει ξαναδεί στην ζωή της; Πως αποτυπώνεις σε χαρτί την ατμόσφαιρα της στιγμής; Τι λέξεις θα χρησιμοποιήσεις για να την περιγράψεις σε κάποια που δεν έχει ζήσει την μαγεία αυτών των γυναικών;

Χωρίς να γίνεται μελοδραματικός αλλά με ευχάριστες ανατροπές ο Κόου μας διηγείται 3 γενεές γυναικών. Βασική ηρωίδα η Ρόζαμοντ. Ηλικιωμένη πια, θέλει "κάπου" να τα πει. Κάποιο λόγο θα έχει! 

(Spoiler) Αν το διαβάσετε ίσως αναρωτηθείτε για την "γεροντοκόρη" της οικογένειας σας. Πίσω από κάθε  "γεροντοκόρη" ίσως να κρύβεται μια λεσβία και κάθε οικογένεια έχει μία! 

PS. Ραντεβού στο  14o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ... παρέα με την ΛΟΘ!!

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Είμαι Λεσβία...

Μ' αρέσουν οι γυναίκες... Όταν λέω μ' αρέσουν δεν εννοώ πλατωνικά.. Κάνω σεξ με γυναίκες...Μ' αρέσει το σεξ με γυναίκες...  Δεν το κρύβω... («Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί»...που λέει και ο λαός..)Δεν είμαι όμως μόνο λεσβία στην ζωή μου.. Σας την έφερα.. Έχω κι άλλους ρόλους... Θέλετε να μάθετε;

Είμαι κόρη,αδερφή, ξαδέρφη, ανιψιά, εγγονή. Είμαι φοιτήτρια, σπουδάστρια,επιστημόνισσα. Θέλω να γίνω μητέρα, να κάνω παιδιά και οικογένεια. Θέλω μια οικογένεια με τους δικούς μου όρους.. Είμαι λεσβία δεν σημαίνει ότι με ενδιαφέρει μόνο να πάω με την κόρη σας..


Αν η κόρης σας πάει μαζί μου μήπως είναι και αυτή λεσβία; Λέω εγώ τώρα...

Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι είμαι άνθρωπος.. Δεν με ορίζει μόνο ο σεξουαλικός μου προσανατολισμός.. Διαβάζω, γράφω, βλέπω ταινίες, μαγειρεύω, τρώω, κοιμάμαι, γυμνάζομαι, αναπνέω και ζω! Ζω ελεύθερη. Δεν είμαι γεμάτη κόμπλεξ. Δεν θέλω να φαίνομαι άντρας.. Είμαι γυναίκα και μ' αρέσουν οι γυναίκες... Όλες οι γυναίκες...

Δεν ανταποκρίνομαι στο στερεότυπο της άσχημης και αγάμητης.. Νομίζω ότι κάνω περισσότερο σεξ από την μέση παντρεμένη γυναίκα.. Δεν το έριξα στις γυναίκες γιατί δεν μου κάθοταν οι άντρες... Εγώ δεν τους καθόμουν... Δεν είμαι κακός άνθρωπος επειδή έχω κοντά μαλλιά.. Κακός είσαι εσύ που με κρίνεις τόσο άδικα μόνο από την εμφάνιση μου.. Κακός είσαι εσύ που βγάζεις τέτοια τερατώδη συμπεράσματα...

Δεν υπάρχουν βιβλία που διδάσκουν τις λεσβίες πως να παρασέρνουν στρέητ άβγαλτα κοριτσάκια... Δεν έχουμε σκοπό αυτό.. Δεν χάνω την εγκυρότητα μου επειδή πάω με γυναίκες.. Ούτε εσύ την χάνεις που έχεις ξεχάσει πως γίνεται το σεξ.. (Αν θες να ρίξουμε τόσο πια το επίπεδο)... Αλλά δεν στην κάνω την χάρη.. Θα με ακούσεις.. Εσύ, ο αναμάρτητος.. Που όλα τα ξέρεις και όρισες τον εαυτό σου προστάτη όλων...

Κάπου σήμερα διάβασα...  (Φάουστ -Γκαίτε) 

«Ε, είσαι ό,τι είσαι μια φορά.
Βάλε περούκες με μυριάδες τρίχες,
ψηλούς κοθόρνους φόρεσε δυο πήχες,
θα μείνεις πάντα ό,τι είσαι μια φορά.» 

Θες να αλλάξω; Να ντύνομαι «γυναικεία»; Θες να μην είμαι ο εαυτός μου εμφανισιακά; Εμ, τίποτα δεν θα καταφέρεις.. Δεν υπάρχει «γιατρειά». Είμαι καλά με το εγώ μου και το μέσα μου. Πολλοί προσπάθησαν να με κάνουν να μην είμαι καλά με αυτό. Δεν το κατάφεραν.. Ευτυχώς εγώ κατάφερα να είμαι καλά με εμένα. Δεν θα έρθεις εσύ τώρα να μου κλονίσεις αυτό που με κόπο θεμελίωσα..

Δεν κλονίζεται όμως τόσο εύκολα.. Να σου πω κάτι ακόμα.. Δεν είμαι μόνο σεξ.. Δεν είμαι υποχθόνια, δεν κυνηγάω αδύναμα άτομα ούτε έχω ψυχολογικά προβλήματα.. Τουλάχιστον έτσι όπως το ορίζεις εσύ.. Δεν θέλω ειδική μεταχείριση.. Δεν θέλω ειδικά δικαιώματα.. Θέλω ίσα δικαιώματα! Θέλω να μπορώ να αγαπώ χωρίς τον φόβο πως ότι «χτίζω» θα χαθεί. Θέλω να είμαι πολίτης του κόσμου και όχι απλά φιλοξενούμενη σε κάποια γωνιά του... 

Θα στο πω για τελευταία φορά.. Είμαι δίπλα σου.. Είμαι στο σχολείο σου.. Στο σχολείο των παιδιών σου.. Στην δουλειά σου.. Στο σούπερ μάρκετ.. Στην λαϊκή.. Στην τράπεζα.. Στην καφετέρια.. Στο παρκάκι..  Είμαι μέσα ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ, μαμά! 

Ps. Με αφορμή το Athens Gay Pride και ένα πρόσφατο περιστατικό... 
Η φωτογραφία είναι από την τηλεοπτική σειρά Lip Service (με τζιβιτζιλούδες είναι! ).