Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Στιγμές και ερωτήματα...

Βλέπεις τα θέματα των εξετάσεων και αναρωτιέσαι μήπως μεταπήδησες σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου η εξεταστέα ύλη είναι διαφορετική. Εν αρχή αυτό. Καλύτερα να πω που βρίσκομαι και να περιγράψω το τοπίο πριν βυθιστώ στα "φιλοσοφικά" μου ερωτήματα.

Είμαι στο Πάρκο των Σκύλων και γύρω μου συντρίμμια. Όχι δεν έπεσε βόμβα αλλά σήμερα φυσά ένας διαολεμένος αέρας. Η πλειονότητα των περιπτέρων δεν άντεξε την ορμή του και κατέρρευσε. 

Μπαίνω που λες στον χώρο του φεστιβάλ και ψάχνω το περίπτερο μας για να στήσω την πραμάτεια μας. Έλα όμως που δεν έβρισκα περίπτερο! Γεμάτη ερωτηματικά δεν πρόσεξα πως κάθισα σε διπλανό περίπτερο, όπου όμως μια κοπελιά μου έπιασε την κουβέντα για τον αέρα και άλλα σχετικά. Τελικά δεν έκατσα στην παρέα της (με προσκάλεσε ντε!), αλλά προτίμησα να αράξω παρά δίπλα και να απολαύσω ένα άγνωστο συγκρότημα που τσέκαρε το ήχο.

Α! Πως έφτασα εδώ. Ξεκίνησα από το σπίτι και είπα να το πάρω με τα πόδια για να γυμναστώ! Στα μισά του δρόμου (βλέπε Λευκός Πύργος) συναντώ από την μία πλευρά αντιφασίστες, στην άλλη φασίστες και στην μέση τα ΜΑΤ. Μπήκα στο πρώτο ταξί.-

Και έρχομαι και ρωτώ φίλε μου, γιατί να γίνεται αντιδιαδήλωση στη διαδήλωση; Ανεξαρτήτως περιεχομένου.Πάντα είχα την απορία μήπως γινόμαστε φασίστες όταν απαγορεύουμε στους φασίστες να είναι αυτό που πιστεύουν πως είναι σωστό για αυτούς; Έχω την αίσθηση ότι φασίστας είναι αυτός που επιβάλλει στον άλλο την γνώμη του ή του απαγορεύει να εκφράσει την δική του.Αλλά ας το αφήσουμε αυτό. Μεγάλο κεφάλαιο αλλά και τεράστια παγίδα για όλους.

Μια ακόμη απορία. είναι κατά πόσο "χωράνε" σε ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ ομοφυλοφιλικές ομάδες. Όχι από την πλευρά των γκέι αλλά από την πλειονότητα των αριστερών οργανώσεων. Είναι κοινό μυστικό ότι η "πραγματική" αριστερά δεν τοποθετείται επίσημα στο ζήτημα της ομοφυλοφιλίας και των δικαιωμάτων των γκέι.Εκτός βέβαια αν κυνηγάνε τις ψήφους. Τότε τους αγαπάνε όλους! Για να μην αναφέρω τις ακραίες απόψεις και συμπεριφορές αριστερών συμφοιτητών- συναδέλφων μου.

Πάντως εγώ όσο βρίσκομαι εδώ μόλις με ρωτήσουν από ποια ομάδα είμαι απαντώ με καμάρι "Είμαι από την ΛΟΘ, Λεσβιακή Ομάδα Θεσσαλονίκης". Μ'αρέσει που βλέπω στα πρόσωπα τους την έκπληξη αλλά και την επιφυλακτικότητα. Αμέσως μαζεύονται, όχι όλοι φυσικά, αρκετοί! Δεν θα σταματήσω να συστήνομαι όμως έτσι γιατί είμαι περήφανη γι' αυτό! 

PS. Τα σύννεφα απειλητικά, θα δούμε αν βρέξει. Α! Μ'άρεσε ο τύπος με το ακορντεόν! Μήπως είμαι αδερφή;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου