Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Ξύπνησα κεφάτη το πρωί...

...έδιωξα από πάνω μου την γκρίνια... Όπως λέει και το άσμα της Τάνιας..Ξύπνησα με αυτό το τραγούδι και το μοιράστηκα με αγαπημένα πρόσωπα...  Μέρα και αυτή.. Διάβασμα όλη μέρα.. Το μεσημέρι ένα διάλειμμα για Star Wars και τώρα άραγμα με μπύρα στο ωραίο μου μπαλκόνι...

Μόνη είμαι... Πρέπει να το συνηθίσω για κάποιο καιρό αυτό.. Πάντως γάτα δεν θα πάρω όπως έκανε μια φίλη μου.. Δεν θα δηλωθώ ακόμη γεροντοκόρη.. Διάλειμμα είναι και το τωρινό ποστ.. Σε λίγο με περιμένει το διάβασμα... Έχουν μείνει κάτι μερεμέτια που αν δεν γίνουν δεν θα μπορώ να κοιμηθώ.. Ναι, όπως όταν έχεις πιάτα άπλυτα και ξυπνάς για να τα πλύνεις ένα πράγμα.. 

Χαλαρώνω και σκέφτομαι.. Απολαμβάνω απλές στιγμές.. Να σου πω τι βλέπω; Εκ δεξιών μου είναι κάτι κυρίες από το απόγευμα στο μπαλκόνι και πίνουν καφέ.. Ξέρεις οι τυπικές Κυριακάτικες επισκέψεις.. Ακριβώς απέναντι έχω τον υπέροχο γείτονα που στολίζει τα βράδια μας με κλασσική μουσική, ενώ δίπλα του υπάρχει ένα διαμέρισμα που θέλω να του κλέψω την κουζίνα!Α! Σχόλασε το πανηγύρι.. Γενέθλια είχε κάποιος από την οικογένεια.. Αύριο ανοίγουν τα σχολεία λέει η μικρή... "Πως θα κάνουμε μάθημα χωρίς βιβλία;", ρωτάει... Έλα μου ντε... 

Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα με μια φίλη μου τις προάλλες.. Πόσο αχάριστοι είμαστε; Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τα πιο απλά πράγματα... Της είχαν συμβεί κάποια τραγικά περιστατικά.. Απρόσμενοι θάνατοι.. Σε έχω δίπλα μου και λέω πως βαριέμαι ή θέλω να σε διώξω.. Δεν σκέφτομαι πως ίσως δεν σε ξαναδώ.. Δεν το εκτιμώ.. Το έχω δεδομένο.. Και όταν το χάσω μετανιώνω για τα ίσως και αν.. Εμ, φίλε μου δεν έχει τέτοια,.. Ζήσε τα για να μην μείνεις με το "αν"... Αλλά δεν θα μαυρίσουμε τις ψυχές μας... Το έχει λίγο αυτή η καταραμένη μέρα.. 

Αλήθεια τι μας πιάνει όταν νιώθουμε πως χάνουμε κάτι; Μπορεί πριν να ήμασταν χαλαροί.. Μπορεί να έκανες χίλιες δύο βλακείες κατά την διάρκεια της μέρας.. Το έπαιζες αδιάφορη και κουλ... Μπορεί και να ήσουν.. Μπορεί και να μην ενδιαφερόσουν.. Αλλά τώρα λυσσάς.. Είναι η απόρριψη; Είναι ο εγωισμός; Είναι ότι δεν θες να δεις τα προβλήματα σου και απλά αναλώνεσαι σε κάτι που ξέρεις ότι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο θα μείνει; Ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας.. Ας κάνω την αρχή..

Με βαρέθηκα να ονειροβατώ.. Μ' αρέσει να ονειρεύομαι και μ'αρέσει που βρίσκεσαι στα όνειρα μου.. Όμως δεν ζούμε μέσα στα όνειρα.. Ζούμε στην απλή καθημερινότητα προσπαθώντας να εκπληρώσουμε τα όνειρα μας.. Άλλο λοιπόν να σχεδιάζω μελλοντικά και άλλο να σπαταλάω την μέρα μου με τόσο έντονες σκέψεις που τείνω να τις πιστέψω.. 

Βήμα πρώτο, διάβασμα... Ο πρώτος στόχος είναι να μπω στο ρημάδι το μεταπτυχιακό που τόσο το έχω πει και θελήσει που φοβάμαι πως το γκαντεμιάζω.. Για να μπω πρέπει να διαβάσω.. Δεν θα μπω επειδή είμαι όμορφη.. Για να διαβάσω πρέπει να έχω καθαρό μυαλό.. Μα και βέβαια έχω και μου κάνει καλό αυτό που γίνεται αλλά όταν είσαι φυγόπονος βρίσκεις χίλιες σκέψεις να κάνεις! Τέλος αυτό! Δεν κάνει καλό! Η πραγματικότητα επιβάλλει διάβασμα.. Τα άλλα θα έρθουν.. Όλες οι επιτυχίες και τα επιτεύγματα έρχονται εν καιρώ και όχι εν μία νυκτί... 

Βήμα δεύτερο, ηρεμία και υπομονή... Άραγε μπορούμε να το διδαχθούμε αυτό ή πρέπει να το καλλιεργήσουμε μόνοι μας; Και σε ρωτάω ρε φίλη με το χαζομπλογκ, "ξέρεις τι θέλεις;"... Όπως λέει και η φίλη μου η Σ. "Είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου;" Χαλάρωσε ρε παιδάκι μου.. Δεν γίνονται όλα με πρόγραμμα.. Σε γούσταρε γιατί ήσουν ότι ήσουν.. Βρες ξανά την χαλαρότητα και την αυτοκυριαρχία σου και αν δεν σε γουστάρει αυτή θα σε γουστάρουν άλλες.. Αν όχι τότε θα πάρεις μια γάτα και θα είσαι πλήρης! 

Δεν κοιτάζω την ουσία.. Η ουσία είναι να βρω εμένα και συ εσένα..Ο χρόνος βοηθά.. Είναι σύμμαχος για τους υπομονετικούς... Υπομονή.. Άδραξε την μέρα και θα έρθει να σε βρει..  Καλύτερα 2 παράλληλες γραμμές που θα έχουν κάθετες ευθείες μεταξύ τους παρά μια τεθλασμένη γραμμή χωρίς αρχή και τέλος.. 

PS. Άραγε θα υπάρχει αφιέρωση στην διατριβή μου; :PppPPP (Ονειροβατώωωωωω!!!) 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου