Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Chatting or Cheating?

Μετά από αιώνες επισκέφθηκα σήμερα ένα chat room γνωστού λεσβιακού site. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...

Ξύπνησα πρωί. Θα 'ταν 9:00. Καλέ δεν είχα να πάω στην εκκλησία απλά προσπαθώ να εκμεταλλεύομαι τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Λοιπόν, στην συνέχεια πήρα πρωινό, δύο επεισόδια αμερικάνικης σειράς και κάποιες δουλειές του σπιτιού. Μετά κατευθείαν διάβασμα...

Εκεί κατά το μεσημέρι που λες ξαπλώνω και είμαι ανάμεσα στο να χαζέψω στον υπολογιστή , να διαβάσω κάτι ή να σκεφτώ τα χτεσινά.

Δύσκολη μέρα η χτεσινή. Και για τις δυο μας. Ακόμη δεν έχει ξεπλυθεί από πάνω μου. Είπα να μην την σκαλίσω άλλο και απλά να αφεθώ στο σύμπαν και σε ό,τι αυτό μου φέρει. Άνοιξα τον υπολογιστή. 

Μπήκα στο chat με σκοπό να πω 2 βλακείες και να περάσω μία ώρα χαλαρή. Βρήκα μια παλιά φίλη η οποία δεν πρέπει να με κατάλαβε... Μα τόσο πολύ άλλαξα; Κι όμως ήταν σαν να μπαίνω σε γνώριμο μέρος.. Τίποτα δεν άλλαξε.. Ίδια nicknames, ίδιες νοοτροπίες , ίδιοι διάλογοι..

Έρχεται το πρώτο πριβέ.. Μετά τις χαιρετούρες λες ηλικία.. 26 εσύ 35 αυτή.. Πρώτο χαστούκι.. Μέτα σκέφτεται η άλλη πως έχει μια ακόμη ευκαιρία και σε ρωτάει από που είσαι.. Αθήνα αυτή Θεσσαλονίκη εσύ... Δεν ξαναμιλάει.. Έτσι απλά και γρήγορα διαγράφεις την μία και πας στην από κάτω.. Δεν μου κάνεις μαντάμ.. Θέλω ρομάντζα.. Θέλω να ζήσω τον έρωτα μέσα στο chat.. Μωρέ καλό να στο λέει μια 20χρονη, αλλά όταν η άλλη κοντεύει τα 40 .....

Είναι κόσμος εκεί έξω που δεν έχει άλλη συντροφιά.. Κάποτε ήμουν και εγώ μία από αυτούς.. Πάνε 2 χρονιά και ίσως παραπάνω που τα έκοψα τα πολλά πολλά.. Έχανα ώρες και ώρες... Γνωριμίες.. Κουτσομπολιά.. Μαλλιοτραβήγματα.. Γκόμενες.. Απιστίες.. Ότι συμβαίνει στον έξω κόσμο απλά ένα κλικ πιο μεγενθυμένο .. 

Κάποτε σε μια συζήτηση μου είχε πει μια φίλη , αναφερόμενη σε άσχετο περιστατικό, ότι "για να το έκανες θα σου έκανε καλό τότε".. Είχε δίκιο.. Κάτι θα μου έδινε.. Πλέον βαριέμαι και να διαβάσω την λίστα με τα nicknames...Είχα ανάγκη να ανοίγω τον υπολογιστή και να ξέρω πως με περιμένει μια "παρέα" σε ένα "δωμάτιο".. Σαν να πήγαινα στην καφετέρια και να με περίμεναν.. Είχα ανάγκη να νιώθω κάποια ή να με ακούν κάποιες.. Είχα ανάγκη τις ψευτοσχέσεις και τις αγαπούλες.. 

Τώρα όμως; Κάπου εδώ με το πέρας των χρόνων κατάλαβα πως καλύτερα μόνη με ένα βιβλίο παρά με "φανταστικούς" φίλους , εικονικά δωμάτια και ατέρμονες συζητήσεις.. Γιατί μπήκα τότε σήμερα; Για να με δοκιμάσω.. Να δω αν μπορώ να "ψαρέψω" κάποια για να βγω έστω για ένα ποτό.. Να ξεχαστώ.. Ούτε που το προσπάθησα... Το έκλεισα στα 5 λεπτά.. Δεν ξεχνάς κάτι όμορφο και σπουδαίο με κάτι μικρό.. Από την σύγκριση και μόνο γίνεται μικροσκοπικό.. 

Ας είναι.. Ας συνεχίσουν μιλούν.. Ίσως κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους.. Μερικές το ξέρουν, άλλες θα το ανακαλύψουν και άλλες δεν θα το μάθουν ποτέ..Νικήτρια είναι αυτή που μπορεί να ζήσει με τον εαυτό της καλά.. Να τον φροντίζει και το σύμπαν θα την ανταμείψει... 

The truth is out there... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου