Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Υπήρχαν στιγμές....



που αναρωτιώσουν  ποιος σε μάτιασε...


που τα πρωινά δεν είχα χρώμα και το άρωμα του καφέ σε ενοχλούσε...


που τα βράδια τίποτε δεν μπορούσε να σε ζεστάνει...


που ο κόσμος σου φαινόταν μονότονος...


που αναστέναζες όταν έβλεπες τις τούφες σου να ασπρίζουν...


που έκλαιγες μην γνωρίζοντας το γιατί...


που ένιωθες μόνη... 


που έχανες την εμπιστοσύνη σου... 


που δεν πίστευες πια κανέναν...


που δεν ήθελες να δεις κανέναν...


που σου αρκούσε να την ονειρεύεσαι... 


που φοβόσουν μην αποτύχεις ξανά... 


Έρχεται όμως η στιγμή... 


που τίποτα από αυτά δεν σε καθορίζει...


που στέκεσαι ξανά όρθια...


που χαμογελάς...


που θες να φωνάξεις δυνατά...


Είναι η στιγμή που έμαθες πως τα κατάφερες... Όλα αρχίζουν ξανά... Άνοιξε η πόρτα... 

3 σχόλια: