Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Soulgate...

Δεν θέλω καν να μπω στην διαδικασία να σχολιάσω τις πολιτικές εξελίξεις.. Απλά θα πω πως μικρά παιδιά θα μπορούσαν να συνεννοηθούν ευκολότερα! 

Θα πω κάποια πράγματα δικά μου.. Τα σκέφτομαι μέρες.. Ξεκινώ.. 

Είναι όμορφο να "γράφεις" προς τα κάπου και να ξέρεις ότι θα καταλάβουν αυτό που λες.. Μπορεί αυτό το κάπου να είναι ερωτικός σύντροφος, φίλος, φίλη ή μπορεί ακόμη να μην έχει κάποια ιδιότητα.. Το όμορφο είναι να κατανοεί.. Όταν εσύ συνειδητοποιείς τι σου συμβαίνει είναι όμορφο απλά να καταλαβαίνουν..

Μου συνέβη ότι ένιωσα ξανά πως έχω σκοπό.. Έχω λόγο.. Έχω διάθεση.. Έχω όρεξη.. Έχω αναγνώριση.. Τείνω να βρω μια ισορροπία.. Ισορροπία στην κοινωνική ζωή και ίσως και στην πανεπιστημιακή μου... Μέσα θέλει δουλειά... 

Για τα δύο πρώτα είναι απλά τα πράγματα.. Διάβαζα.. Καιρό τώρα.. Αφού τελείωσε ο μεγάλος φόρτος διαβάσματος είχα ένα άλμα στην μία και στην άλλη περίπτωση.. Από την μία συνεχίζω τις σπουδές με μεγάλη επιτυχία και από την άλλη βρέθηκε χρόνος για κοινωνικοποίηση.. Με το μέσα;

Πάντα όταν κάτι ταλαντεύεται μέσα μου βάζω αυτό το τραγούδι(http://www.youtube.com/watch?v=C_DTrEeY8D4 .. Αγαπημένο τραγούδι αγαπημένου προσώπου που έγινε και δικό μου αγαπημένο.. 

Μένω μόνη με τον εαυτό μου και αναρωτιέμαι.. Ξέρεις τι θέλεις, ξέρεις τι ψάχνεις, ξέρεις ότι υπάρχει, ξέρεις ότι είναι εφικτό.. Γιατί αναλύεις; Πως κάνεις ένα μυαλό να σταματά να σκέφτεται κάθε λεπτομέρεια και να "σκοτώνει" τα πάντα; Μπορείς να σταματήσεις να υπολογίζεις; Πρέπει.. Αλλιώς χάνεται.. Όλα χάνονται όταν εγκλωβίζεις τον αυθορμητισμό σε ένα σφιχτό πρόγραμμα... 

Γιατί το κάνεις; Φόβος να μείνεις μόνη; Δεν υπάρχει αυτό.. Θες να τελειώνεις μια ώρα αρχύτερα; Ποιος βιάζεται; Και αν βιαστείς θα γίνεις όπως και πριν.. Έχεις παραδείγματα να λες.. Φόβος για τους άλλους; Πιθανόν.. Φόβος να δείξεις ή να λάβεις; Φόβος της απόρριψης ή έπαρση της έγκρισης; Μήπως δεν τα χρειάζεσαι όλα αυτά;  Μπορείς να ζήσεις χωρίς τόση ανάλυση σε κάποιους τομείς.. 

Φταίει το μυαλό που πλάθει ιστορίες.. Και αν εκείνο ή αν όχι το άλλο και στο τέλος λες "Αη γαμήσου εσύ και ο γρύλος σου"! Το χεις περάσει πολλές φορές.. Όχι κι αυτή.. Αδειάζεις.. Κλείνεις τα μάτια και σκέφτεσαι τον καφέ σου και το βιβλίο που σε περιμένει στο τραπέζι.. Όλα τα άλλα θα βρουν τον δρόμο τους.. Έχουν στο GPS τους περασμένες τις συντεταγμένες σου.. Δεν χρειάζεται να φωνάζεις για να σε προσέξουν.. ! 

5 σχόλια:

  1. Πόσο όμορφο και αληθινο.. το μυαλό είναι μεγάλη παγίδα. Είναι ένα απλό εργαλείο στην υπηρεσία της ψυχής μας και μεις ντε και καλά, επειδή έτσι μας έμαθαν, να το κάνουμε αφέντη. Και να ταυτιζόμαστε με όποιες σκέψεις προβάλονται εκεί. Πόσο λάθος.. Το μυαλό είναι απλά ένα εργαλείο.. Οι σκέψεις είναι απλά σκέψεις, δικές μας μεν αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είμαστε οι σκέψεις μας. Είμαστε κάτι πολύ περισσότερο απο τις σκέψεις μας. Άλλωστε τα γεγονότα είναι όπως είναι, το μυαλό απλά τα ερμηνεύει ανάλογα με τα φίλτρα που έχει ο καθείς τοποθετημένα.
    Αν μπορείς να εστιάσεις στο τώρα, στην ίδια σου την αναπνοή, χωρίς να την βιάζεις, τότε είσαι μέσα στο κέντρο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είμαι ακριβώς στη φάση που περιγράφεις στην τελευταία παράγραφο! Πρέπει να το κρατούμε απασχολημένο το άτιμο, γιατί πετάει και πάει όπου θέλει αυτό. Το πανεπιστήμιο είναι πάααρα πολύ καλή λύση!

    Καμιά φορά καλό είναι να αφήνουμε τα άλλα στην τύχη . . Ποτέ δε ξέρεις! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ! Και από την πολύ σκέψη χάνουμε τις μικρές και όμορφες στιγμές.. Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυθορμητισμός!!! Όσες φορές μ' έχει παρασύρει, έχει ξεμουδιάσει το σώμα μου και το μυαλό μου!!! Αλλά, κάποιες φορές -τις περισσότερες; τις λιγότερες;- έρχεται ο αυθορμητισμός του απέναντι να λερώσει την ομορφιά της στιγμής... Ίσως γιατί δεν φωνάζω, ίσως γιατί είμαι γκαφατζού...
    Και τότε, χάνομαι στις σκέψεις μου.... Άλλοτε με βάζουν να καθαρίσω όλο το σπίτι, άλλοτε να διαβάσω τ΄ αγαπημένα μου, άλλοτε να κλάψω, άλλοτε να φτιάξω ένα δωράκι και να το χαρίσω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή