Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Αναζητώντας....


...την Χαμένη Ατλαντίδα, τον σταθμό που θα ακούσεις το πρωί, την ευτυχία, την δυστυχία, την αξιοπρέπεια, την ανεμελιά, την τεμπελιά αλλά κυρίως την καλή διάθεση.. Ένα πρωινό στον Βορά.Λίγο μουντό.Πολύ υγρασία, ελάχιστος ήλιος.. Η διάθεση όμως ανεβασμένη.. Για πολλούς και όμορφους λόγους.. 

Τι κι αν οι Δευτέρες είναι σκατένιες, εμείς δεν πτοούμαστε.. Αυτό με έβαλε χτες σε σκέψεις.. Κάτι με άγχωνε.. Κάτι δεν μου κολλούσε.. Κάτι, κάτι κάτι.. Δεν ξέρω τι ακριβώς.. Ε, ρε παιδί μου είναι οι στιγμές που γυρνάει τσακ ο διακόπτης... 

Τότε λες θα κάνω μόνο ότι με ευχαριστεί.. Ότι με γεμίζει.. Έχουμε τις καθημερινές υποχρεώσεις που μας πιέζουν ας μην ασκούμε επιπλέον πίεση στον εαυτό μας με πράγματα που δεν μας γεμίζουν.. Και αν πριν μας έφερναν χαρά και τώρα απλά είναι βάρος, πρέπει να βρεις το σθένος να το σταματήσεις.. 

Από αυτό θα πιαστώ και θα αναφέρω την κουβέντα που είχαμε στο γραφείο.. Πόσα πια πράγματα μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος; Είπαμε είσαι πολυδιάστατος , έχεις πολλές, διαφορετικές και ετερόκλιτες ανάγκες.. Το δέχομαι.. Αλλά όταν ασχολείσαι "επαγγελματικά" με πολλά εκ των πραγμάτων δεν γίνεται να είσαι σε όλα καλός.. Ειδικά όταν αφορά εξειδικευμένους τομείς της επιστήμης.. 

Γιατί να το κάνει κάποιος αυτό; Γιατί μπορεί, θα πεις.. Είναι το μπορώ ή η ανάγκη να αποδείξεις κάτι κάπου; Το κάτι και το που απροσδιόριστο και μόνο μια καλή ψυχανάλυση θα το λύσει.. Τι είναι πιο σοφό; Να δείχνεις σε όλους ότι μπορείς και ξέρεις τα πάντα ή να γνωρίζεις που φτάνουν τα όρια σου και να αφήνεις τους άλλους να συνεχίσουν;

Προφανώς δεν μιλάω για παραίτηση ή ηττοπάθεια.. Ούτε βάζω όρια στον ανθρώπινο νου.. Χτες με τα κορίτσια είπαμε μια λέξη όλες μαζί.. Ταπεινός..  Μήπως αυτό είναι το μυστικό; Όσα περισσότερα ξέρεις τόσο σκας.. Όταν δεν ξέρεις κοκορεύεσαι για την μισή μπούρδα που γνωρίζεις και την αναπαράγεις κάνοντας την μιάμιση μπούρδα.. 

Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το μορφωτικό επίπεδο.. Δεν είμαι εγώ αυτή που θα το κρίνω.. Έμαθα όμως πως να μην με επηρεάζουν τέτοια άτομα και συζητήσεις.. Με θλίβουν.. Δεν με αγγίζουν.. Μου δείχνουν πως να μην γίνω.. Με βοηθούν να διορθώσω τα δικά μου κακώς κείμενα.. 

Με κάνουν να σκέφτομαι πως τελικά αξίζει να κάνεις μικρά πράγματα που σε ευχαριστούν, γιατί τότε μπορείς να εκτιμήσεις το κάθε λεπτό.. 

3 σχόλια:

  1. Καλημέρα!
    Αυτά τα μικρά πράγματα που μας ευχαριστούν κάνουν μεγάλη την καθημερινότητά μας. Κι όσο πιο αβίαστα τη ζούμε, τόσο πιο ζωή γίνεται.
    Όσα κι αν ξέρεις, αν πράγματι ξέρεις, δεν έχεις να ανάγκη να τα φωνάξεις.
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συνήθως αυτοί οι πολλοί τέτοιοι τύποι είναι πολύ ευτυχισμένοι. Ναι καλά διάβασες, δεν μπερδεύτηκα. Ευτυχισμένοι στην άγνοιά τους. Αυτό μόνο...

    Και κάτι άλλο. ΜΗ μασάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν ακουμε κανεναν..εμεις τη "δουλεια" μας..και ολα ερχονται μπροστα...


    καλο απογευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή