Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Serenity...

Σάββατο απόγευμα και έχεις τελειώσει με όλες τις δουλειές του νοικοκυριού. Έρχεται τριήμερο μετά από ζόρικη εβδομάδα. Το παίρνεις απόφαση, θα λιώσεις. Εκεί που ψάχνεις τις παλιές και ξεχασμένες σειρές στο σκληρό δίσκο βλέπεις το Firefly. Μία σεζόν και μία ταινία. 14 μόνο επεισόδια που έληξαν λίγο άδοξα. Επιστημονική φαντασία λίγο διαφορετική. Παρ' ότι την έκοψαν θεωρείται από τις καλύτερες του είδους σύμφωνα με πολλούς. 

Η πλοκή έχει να κάνει με μία ομάδα πρώην στρατιωτών (αυτονομιστές) που πολεμούσαν ενάντια στη συμμαχία και αφού έχασαν τον πόλεμο έγιναν κάτι σαν καουμπόηδες του διαστήματος. Πολύ ξύλο, μπαμ μπουμ συνέχεια αλλά τι να κάνεις όταν τρέχεις για τη ζωή σου... 

Ζώντας λοιπόν όλοι μαζί σε ένα διαστημόπλοιο - ο αρχηγός, ο πιλότος με την γυναίκα του (στρατιωτίνα σγουρομάλλα, σας παρακαλώ δε θα 'θελα), μία μηχανικός, ένας γκάου γεμάτος τεστοστερόνη, ένας ιερέας, ένας γιατρός με την τηλεπαθητική αδερφή του και μία συνοδός πολυτελείας - πηγαίνουν σε κάθε γωνιά του σύμπαντος κάνοντας διάφορες μικρο-βρωμοδουλειές. 

Από το πρώτο επεισόδιο μόλις αντιλαμβάνεσαι τι γίνεται κολλάς. Κολλάς γιατί διαφέρει από τις άλλες σειρές Sci-Fi. Δεν βγαίνουν οι πράσινοι με τις κεραίες αλλά όλα είναι "γήινα" στα διάφορα φεγγάρια και στους πλανήτες. Όταν πηγαίναν σε απόμερα μέρη που τα είχε ξεχασμένα η συμμαχία έβρισκαν φτώχεια, αμόρφωτους ανθρώπους και πολλές δυσκολίες στη διαβίωση. Άρα πόσο απέχει αυτό από ένα απομονωμένο χωριό, "ξεχασμένο" από αυτούς που κυβερνούν;

Στους κεντρικούς δε πλανήτες όπου βασίλευε η συμμαχία ήταν διαφορετικά. Σε κατέγραφαν κάμερες από παντού. Όλοι ήταν καθώς πρέπει και μίλαγαν ελαφρώς διαφορετικά. Υπήρχαν μεγάλα κτίρια και πολύ χρήμα. Μάλλον η συμμαχία ήταν περισσότερο πυρηνική. Αστικοποίηση θα το λέγαμε κάποτε, να τότε που ήταν SOS θέμα για την έκθεση. Η διαφορά όμως είναι πως αν ήθελες να πας εκεί έπρεπε να είσαι σαν "αυτούς". 

Ποιοι είναι οι "αυτοί"; Είναι αυτοί που νομίζουν πως μπορούν να ελέγξουν τα πάντα. Πως μπορούν να παίξουν με τους ανθρώπους και να τους κάνουν πειραματόζωα. Στη συγκεκριμένη σειρά ήταν άνθρωποι σε αντίθεση με το Battlestar Galactica στο οποίο εξεγέρθηκαν τα ρομποτ-δούλοι. 

Κι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα προγραμματίζεις; Όταν αντιδρούν κάποιοι διαφορετικά και βγαίνει η κόλαση η ίδια από μέσα τους; Ένα τερατούργημα, ίσως θα λέγε κάποιος ένας Φρανκεστάιν. Οι μεν έγιναν τέρατα και τα πιο άγρια ένστικτα τους βγήκαν στην επιφάνεια. Οι δε παραιτήθηκαν. Δεν είχαν λόγω ύπαρξης, δεν έβρισκαν γιατί να ξυπνάνε το πρωί και άφησαν τους εαυτούς τους απλά να πεθάνουν. 

Όλα αυτά γιατί; Επειδή ήθελαν να ελέγχουν την επιθετικότητα των ανθρώπων-πειραματόζωων για να φτιάξουν ένα νέο κόσμο χωρίς αμαρτία και κακό. Τελικά είναι στη φύση του ανθρώπου η αμαρτία; Η ατέλεια; Το κακό; Και όταν το βγάλεις; Όταν τον κάνεις μονίμως αποχαυνωμένο και χαρούμενο σα να βρίσκεται στον Παράδεισο, έχει λόγο να ξυπνά; 

Όσο για την άλλη κατηγορία η οποία εμπίπτει στις παρενέργειες του φαρμάκου δεν έχω να πω πολλά. Μάλλον τους αποτελείωσε η πολλή χαρά και το πήραν αλλιώς. 

Όπως και να 'χει δεν μπορείς να ελέγξεις τα συναισθήματα κάποιου. Δεν μπορείς να τα επιβάλεις. Δεν μπορείς να ορίσεις. Θα πιέσεις. Η πίεση θα γυρίσει πίσω. Θα εκραγεί. Θα γίνει κάποια αλλαγή αλλά θα είναι αυτή που περιμένεις; Ίσως να μην έχεις καν φανταστεί αυτό που θα συναντήσεις. Και δε θα 'θελες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου