Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Cinema Clean Monday!

Τσουπ! άλλο ένα 3ήμερο. Και τι ωραίο. Μες τη βροχή και την κακοκαιρία. Καιρού μη θέλοντος για περαιτέρω εξερευνήσεις καταλήξαμε στις ακόλουθες ταινίες....

Ξεκινάμε με τη φετινή νικητήρια ταινία των Όσκαρ. Ιστορία δύσκολη από όπου κι αν την κοιτάξεις. Μ'άρεσε το θέμα αλλά σα να μου έλειπε κάτι στο σύνολο. Βέβαια τι να πρωτοδείξεις σε δύο ώρες. Από την άλλη δεν ήταν και ντοκιμαντέρ αλλά ταινία, οπότε θέλει το κατιτίς της. Ας είναι.. Στο τέλος δεν την αποφύγαμε την Αμερικανιά πάντως.. 

Έπειτα από την ανακάλυψη των Gravitational Waves (όχι δικής μου προφανώς!!!) και λόγω επιστημονικής διαστροφής ήθελα να δω την εν λόγω ταινία. Το κακό είναι πως ήξερα ότι στην ταινία παίζει μία μαύρη τρύπα οπότε από την αρχή κατάλαβα τι ήταν το φάντασμα που στο δωμάτιο της μικρής. Το αποτέλεσμα ήταν να περιμένω 2 ώρες σχεδόν για να επιβεβαιωθώ. Εντάξει δεν πέρασαν και άσχημα.. 

Μ'άρεσε το όλο θέμα με τη μαζική μετακόμιση. Λίγο ξεφύγαμε με τις βουτιές στη μαύρη τρύπα αλλά ας είναι.. Έλειπε βέβαια το tardis και ο Dr. Who αλλά αυτά είναι από άλλη σειρά.

Αααα! Να μη ξεχάσω. Κάπου στα μισά σχεδόν εμφανίζεται το τεκνό (βλέπε Matt Damon). Ανακουφίζεσαι, λες ωραίο παιδί, αντέ καλούτσικος πλανήτης φαίνεται ας αράξουμε.. Αμ δε.. Τον πιάνει που λες η μαλακία και αρχίζει τις ηλιθιότητες.. Γιατί αγόρι μου???? Γιατί??? 

Τελοσπάντων.. Το τέλος ήταν.. ήταν... ήταν... Δε μ'άρεσε.. Τραβηγμένο από τα μαλλιά έως εκεί που δεν πάει.. Αφού περίμενα να εμφανιστούν και οι Cylons να αρχίσουν να κυνηγάνε τον κόσμο!! 

Ένας λόγος που είδαμε την ταινία ήταν για να ξεβρωμίσει το όνομα του Matt. Ο άλλος ήταν γιατί απλά θέλαμε να ξεφύγουμε από τα Γήινα.. 
Εξαιρετικότατη ταινία. Πολύ γέλιο για ταινία που δείχνει έναν τύπο μόνο στον Άρη να ψάχνεται.. Σαφέστατο το μήνυμα που περνάει.. Αντί να μιζεριάσεις επειδή σε ξέχασαν στον Άρη και όλοι σε θεωρούν πεθαμένο, ζήσε σα να σου ανήκει ο πλανήτης, βάλε ντίσκο και groove it!!! Αν είχε και λαδάκι για να τηγανίσει τις πατάτες θα ήταν σούπερ! 

Για το τελευταίο βράδυ αφήσαμε τις δύο πιο "σοβαρές" ταινίες. Οι Σουφραζέτες ήταν οι γυναίκες στη Βρετανία οι οποίες μέσα από αγώνες ζητούσαν ίσα δικαιώματα. Ταινία εποχής. Είμαστε περίπου στο 1912. Πολύ όμορφο θέμα και πάλι. Παρ' όλα αυτά το θέμα δεν αναδείχτηκε όπως έπρεπε από την ταινία. Άνευρη σε καίρια σημεία, με τις σκηνές εντάσεων χλιαρότατες. Εμφανίστηκε και μια Meryl Streep με british accent αλλά δε σώζει την κατάσταση. Χρειαζόμασταν κάτι καλύτερο για αυτές τις γυναίκες.

Και φτάνουμε στην τελευταία ταινία αλλά και έκπληξη του 3ημέρου. Loreak σημαίνει λουλούδια και όλη η ταινία βασίζεται σε μπουκέτα λουλουδιών... 

Ξαφνικά μία γυναίκα αρχίζει να λαμβάνει λουλούδια από άγνωστο αποστολέα. Η κίνηση αυτή κλονίζει τον γάμο της, μπλέκεται με μία άλλη οικογένεια και στο τέλος όλοι και όλα παίρνουν τη θέση τους. Εξαιρετικά εσωτερική και γυναικεία ταινία με πολλαπλές ερμηνείες των συμβάντων. 

Θα μείνω μόνο στην εξής στιχομυθία:
"- Οι νεκροί, είναι νεκροί.
 - Ναι, ειδικά όταν τους ξεχνάμε."

Στο τέλος η ειρωνεία. Ποια ξέχασε; Ποια ανέλαβε το ρόλο της; Ποια βγήκε από την άρνηση; Ποια είδε την πραγματικότητα.. 

Να σημειώσουμε πως η γλώσσα της ταινίας είναι τα Βάσκικα με σαφείς πολιτικούς υπαινιγμούς στο έργο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου